Στεφάνου, Ένας απ’ τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς, 1941-1971 (2013)
[Βιβλιογραφία]

Συντομογραφία
Στεφάνου, Ένας απ’ τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς, 1941-1971 (2013)
Μορφή Εντύπου / Δημοσιεύματος
Βιβλίο

Στέφανος Στεφάνου, Ένας απ’ τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς, 1941-1971, Χριστίνα Αλεξοπούλου (καταγραφή και σχόλια), (Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 2013)

ISBN / ISSN
ISBN 978-960-310-368-4
Στοιχεία
Η ιστορικός Χριστίνα Αλεξοπούλου συνομιλεί με τον Στέφανο Στεφάνου (Σουφλί 1926 - Αθήνα 2016) και καταγράφει την πορεία του τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, της Αντίστασης, των φυλακών και της εξορίας, των κοινωνικών αγώνων· μια αφήγηση που εκτείνεται από τα προπολεμικά συλλαλητήρια του ’36 έως την πτώση της Χούντας. Το αποτέλεσμα της συνάντησης αυτής είναι ένα σπουδαίο βιβλίο, όπου ο αφηγητής περιγράφει χρόνια συναρπαστικά. Χρόνια που οδήγησαν σε υπερβάσεις και έφεραν στο προσκήνιο της ιστορίας άγνωστα πρόσωπα, γενιές, παρέες και οικογένειες, ομαδώσεις και συλλογικότητες. Ο Στ. Στεφάνου τους ανακαλεί στη μνήμη, τους δίνει οντότητα και μας τους παρουσιάζει, υπενθυμίζοντάς μας ότι επίκεντρο του στοχασμού, όπως και της μετρημένης αφήγησης, είναι πάντα ο άνθρωπος.
«Αυτός ο κόσμος που έμεινε, και επέμενε ανυποχώρητα να μένει στην Αριστερά, μπορούσε να είναι καλός επιχειρηματίας, καλός οικογενειάρχης, καλός επιστήμονας, ακόμα και καλός ποιητής, κι όμως όλα αυτά τα θυσίασε, κλείστηκε σε ένα κελί ή σε ένα στρατόπεδο μέσα στα συρματοπλέγματα, πείνασε, αρρώστησε, κουράστηκε σε καταναγκαστικές εργασίες και προπάντων στερήθηκε τα αγαπημένα του πρόσωπα, την οικογένειά του, τον στερήθηκαν κι αυτοί. Αυτό τον κόσμο λοιπόν νομίζω ότι δεν μπορούμε να τον κρίνουμε ως ψυχροί ανατόμοι, ξαπλώνοντας το πτώμα -ή το σώμα- στο χειρουργικό τραπέζι και κομματιάζοντάς το, με τη μάχαιρα του τάχα αντικειμενικού αναλυτή. Θέλω να πω, μιλώντας στους ιστορικούς της σύγχρονης εποχής, πως δε φτάνουν τα άψυχα χαρτιά, τα «τεκμήρια». Αν δεν μπορέσουμε να μεταφερθούμε στην εποχή με τις ιδιαιτερότητές της, να μπούμε στο πετσί των τοτινών ανθρώπων, να βιώσουμε όσο γίνεται το δράμα τους ή απλώς τη ζωή τους, να ιδρώσουμε και να «ματώσουμε» ψάχνοντας τα χαρτιά, να βγάλουμε όξω την ψυχή τους, να μετρηθούμε με το Χάρο που στέκεται πολλές φορές πίσω από το χαρτί, κάτω από το χαρτί, μέσα στο χαρτί, δε θα μπορέσουμε να καταλάβουμε την ουσία των πραγμάτων, γιατί η ουσία των πραγμάτων είναι τα πάθη και τα κλέη των ανθρώπων που έφτιαξαν τα πράγματα. Μόνο τότε, οι 'νέοι' που αποφάσισαν να κρίνουν τους 'παλιούς' θα έχουν εξασφαλίσει το έχει καλώς από την Ιστορία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).»
Μαλακό εξώφυλλο (24x17 εκ.), 478 σ.
Λέξεις - κλειδιά
Βιογραφία.
Γερμανική Κατοχή.
Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος.
Δικτατορία.
Διώξεις.
Εικοστός αιώνας.
Ελλάδα.
Ελλάδα, σύγχρονη.
Έλληνας / Έλληνες.
Ελληνική Αριστερά.
Ελληνική γλώσσα.
Ελληνικός Εμφύλιος.
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας / ΚΚΕ.
Πρόσφυγες.
Σουφλί.
Φυλακή.